Występy, przepukliny, osteochondroza - po zdiagnozowaniu pacjenci natychmiast pędzą do chirurga, nie biorąc pod uwagę konserwatywnych metod leczenia, ale jest to błędne.
Według statystyk 84% ludzi przynajmniej raz w życiu odczuwa ból pleców. Kręgosłup i otaczające go mięśnie są częścią układu mięśniowo-szkieletowego. W związku z tym ich uszkodzeniom często towarzyszy ból, który może pojawić się po zgięciu lub obróceniu głowy i tułowia i ustępuje po odpoczynku. Anatomicznie kręgosłup jest reprezentowany przez naprzemienne kręgi i krążki międzykręgowe. Te ostatnie z biegiem czasu ulegają zwyrodnieniu, co prowadzi do powstawania wypukłości i przepuklin. Struktury te mogą same powodować ból lub mogą powodować ból poprzez ucisk sąsiadujących struktur - korzeni nerwowych i więzadeł kręgosłupa. W niektórych przypadkach mogą powodować zwężenie (zwężenie) kanału kręgowego (przestrzeni, w której znajduje się rdzeń kręgowy).
Między innymi kręgi są połączone sparowanymi stawami międzykręgowymi, które są strukturą sztywniejszą niż krążek międzykręgowy. Ich uszkodzenie w 15-65% przypadków powoduje bóle pleców. Do 30% bólów krzyża jest spowodowanych uszkodzeniem stawu krzyżowo-biodrowego, sparowanej struktury łączącej kość krzyżową i kości miednicy. Ostatecznie każde podrażnienie zwiększa napięcie otaczających go mięśni, co z czasem powoduje odrębny zespół mięśniowo-powięziowy.
Aktywność fizyczna z reguły powoduje bóle pleców, zwłaszcza gdy są one nasilone lub intensywne, gdy wykonywane są w nienaturalnej pozycji lub gdy wiążą się z długotrwałym przebywaniem w pozycji wymuszonej, np. podczas prowadzenia samochodu lub przy biurku. Masa ciała i sprawność fizyczna osoby mają ogromne znaczenie, ponieważ stopień obciążenia jest zawsze względny.
Jakie są przyczyny jego rozwoju?
Nie da się jednoznacznie wskazać przyczyn rozwoju osteochondrozy, ale można zidentyfikować szereg czynników przyczyniających się do wystąpienia tej choroby: słaby rozwój fizyczny, zaburzenia metaboliczne w organizmie, predyspozycje genetyczne, nieprawidłowa postawa, długotrwałe przebywanie w jednej pozycji (na przykład przed monitorem komputera, podczas jazdy), brak aktywności fizycznej, nadmiernie miękkie łóżko, płaskostopie. Z reguły przyczyny te są połączone ze złym odżywianiem.
Co zrobić, jeśli odczuwasz ból pleców?
Najważniejszą zasadą jest nie samoleczenie!
Na początku należy zgłosić się na wizytę do neurologa lub neurochirurga. Aby postawić trafną diagnozę, konieczne jest kompleksowe badanie pacjenta, które koniecznie obejmuje prześwietlenie kręgosłupa i tomografię (rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa). Wyznaczenie konkretnego badania powinien być dokonany wyłącznie przez lekarza prowadzącego na podstawie konkretnego obrazu klinicznego.
Leczenie farmakologiczne osteochondrozy kręgosłupa obejmuje nie tylko łagodzenie bólu, ale także, jeśli to możliwe, eliminację przyczyn źródłowych. Lekarz przepisuje kompleksową terapię (farmakoterapia, fizjoterapia, akupunktura, balneoterapia)
Kompleksowa opieka terapeutyczna przy osteochondrozie obejmuje korektę sposobu odżywiania i stylu życia (zdrowy i aktywny tryb życia, optymalna ilość wychowania fizycznego), przepisywanie w niektórych przypadkach leków z grupy chondroprotektorów poprawiających stan tkanki chrzęstnej.
Głównym wskazaniem do leczenia operacyjnego chorób zwyrodnieniowo-dystroficznych kręgosłupa jest nieskuteczność zachowawczej terapii lekowej przez 4-6 tygodni, nieuleczalny zespół bólowy, a także narastające osłabienie nóg, któremu w niektórych przypadkach może towarzyszyć nietrzymanie moczu. Przedwczesne i nieprawidłowe leczenie w takich sytuacjach może prowadzić do szeregu niepożądanych konsekwencji i powikłań, w tym niepełnosprawności.
Ból pleców uznawany jest za najczęstszy. Eksperci tłumaczą to osobliwościami anatomii człowieka. Rzecz w tym, że kręgosłup podlega obciążeniom przez całe życie człowieka: od momentu, gdy w dzieciństwie stanie na nogi, aż do śmierci. Kręgosłup zużywa się i prędzej czy później prawie każdy ma z nim problemy. Najczęstsze diagnozy bólu pleców to „osteochondroza” i „rwa kulszowa”, choć pacjenci często stawiają je sami i sami przepisują leczenie, bez zasięgania porady lekarzy. Jednak nawet za tymi diagnozami, które wydają się być słyszane przez wszystkich, często kryją się przyczyny, które może ustalić tylko doświadczony specjalista.
Co tam boli?
Zdecydowana większość (około 95%) bólów jest związana z mięśniami, więzadłami i stawami. Nazywa się to popularnie obciążeniem pleców. Bóle te są nieprzyjemne, ale nie groźne i w większości przypadków ustępują samoistnie w ciągu 2-3 dni.
3–4% bólu wiąże się z radikulopatią (zapaleniem korzonków nerwowych) – uszkodzeniem korzenia kręgosłupa. Zwykle ulega uszkodzeniu w wyniku przepukliny. Ból ustępuje, gdy ustąpi obrzęk wywołany uciskiem.
1–2% bólów pleców wynika z urazów lub chorób zapalnych kręgosłupa, procesów onkologicznych, chorób układu sercowo-naczyniowego lub przewodu pokarmowego, w których zespół bólowy może promieniować na plecy. To najniebezpieczniejszy rodzaj bólu pleców. Aby wykluczyć takie patologie, należy skonsultować się z lekarzem.
Nie możesz się wahać
Głównym wskaźnikiem, że potrzebujesz pomocy lekarskiej, jest regularność bólu. Jeśli od czasu do czasu odczuwasz ciasnotę, najprawdopodobniej nie ma się czym martwić. Jeśli ból o małej lub umiarkowanej intensywności prześladuje Cię nieustannie, nie możesz się wahać. Należy pilnie skonsultować się z lekarzem, jeśli bólowi towarzyszy wzrost temperatury lub nasilenie zespołu bólowego w trakcie leczenia.
Rodzaje bólu
Lekarze wyróżniają 3 rodzaje bólu, który najczęściej objawia się w okolicy pleców. Zadaniem lekarza jest dokładne określenie, jaki rodzaj bólu dręczy zgłaszającego się do niego pacjenta, gdyż każdy z nich będzie leczony wyłącznie na swój sposób.
Ból nocyceptywny lub, mówiąc najprościej, ból receptorów - skóry, mięśni, więzadeł, stawów - jest uważany za najczęstszy. Przyczyny, które je powodują, zwykle nie są widoczne na zdjęciach rentgenowskich ani tomografii komputerowej. W takim przypadku specjalista stawia diagnozę na podstawie objawów opisanych przez pacjenta. Przyczyną skurczów mięśni może być np. wysiłek fizyczny, podniesienie czegoś ciężkiego, gwałtowne pochylenie się lub zmiana temperatury (typowym przykładem jest klimatyzacja). Ten rodzaj bólu leczy się dwoma rodzajami leków.
Ostry ból leczy się środkami przeciwbólowymi, przeciwzapalnymi i zwiotczającymi mięśnie. W takim przypadku nie ma innej terapii. Po ustąpieniu zespołu bólowego zalecamy pacjentowi wzmocnienie mięśni poprzez ćwiczenia fizyczne. Jest to zarówno leczenie, jak i zapobieganie chorobie w przyszłości.
Ćwiczenia nie tylko wzmacniają mięśnie, ale także pomagają wytwarzać w organizmie endorfiny, a także serotoninę i noradrenalinę. Substancje te zwiększają próg bólu i łagodzą depresję.
Ból neuropatyczny lub ból nerwów, popularnie choroba ta jest lepiej znana jako rwa kulszowa. Ten rodzaj bólu u osoby występuje w szczególności, gdy przepuklina kręgowa staje się duża i ściska zakończenia nerwowe. Jednocześnie eksperci ostrzegają pacjentów i całą społeczność zawodową przed błędną diagnozą w przypadkach, gdy zdjęcia rentgenowskie lub rezonans magnetyczny wykażą, że w kręgosłupie występuje przepuklina lub inny rodzaj zużycia, ale nie jest on na tyle znaczący, aby wpłynąć na nerw. Konieczne jest dokładne zrozumienie prawdziwej przyczyny bólu. Możliwe, że przyczyną jest skurcz mięśni i jest to zupełnie inny rodzaj bólu, a leczenie go również będzie inne. To, co uważa się za osteochondrozę, nie tylko nie objawia się bólem, ale jest także normą.
Osteochondroza jest oznaką starzenia się organizmu. Ale „osteochondroza” i „ból” to nie to samo. Ponieważ w tkance kostnej praktycznie nie ma zakończeń nerwowych, wypustki (początkowy etap przepukliny krążka międzykręgowego. - Autor) lub przepukliny same nie mogą boleć. Przeprowadzono nawet badania: grupie osób w różnym wieku wykonano rezonans magnetyczny – wyselekcjonowano głównie tych, którzy nigdy nie zgłaszali się do lekarza ze skargami na ból pleców, ale stwierdzono u nich przepukliny i osteochondrozę.
Ponadto lekarz podaje przykłady, kiedy pacjenci otrzymali leczenie - a ich ból ustąpił, mimo że osteochondroza pozostała na zdjęciu. Osteochondroza jest dziś pojęciem stosowanym lokalnie.
Są kraje, w których w ogóle nie używa się słowa „osteochondroza”. W zeszłym roku oficjalnie ogłoszono, że tę diagnozę postawili neurolodzy poprzedniego pokolenia. Za granicą, gdy pacjent przychodzi na wizytę i mówi, że bolą go plecy, diagnozuje się u niego niespecyficzny ból pleców, ale przyjmuje się, że dana osoba nałożyła obciążenie mięśni.
Eksperci najczęściej potwierdzają, że ból jest spowodowany zapaleniem korzonków nerwowych, a nie skurczem i objawem w postaci bólu pleców, promieniującego wzdłuż nerwu do nogi.
Ból nerwów może być również spowodowany powikłaniami spowodowanymi cukrzycą i opryszczką. W przypadku cukrzycy pacjenci często skarżą się na ból, ponieważ choroba ta uszkadza układ nerwowy. Neuralgia popółpaścowa charakteryzuje się paskami wysypki wzdłuż uszkodzonego nerwu i odpowiednio bólem. Istnieją specjalne leki stosowane w leczeniu bólu nerwów.
W leczeniu bólu neuropatycznego stosuje się leki przeciwpadaczkowe i przeciwdepresyjne. Trzeba przyznać, że nazwy leków tego typu często przerażają pacjentów, dlatego warto im wytłumaczyć, że to leki przeciwdepresyjne podwyższają próg bólu. Są to standardy leczenia bólu.
Ból psychogenny lub chroniczne. Ten rodzaj bólu nie jest spowodowany zmianami fizycznymi w organizmie człowieka, ale zmianą jego stanu psychicznego. W takim przypadku objawy dręczą pacjenta przez długi czas. W tym przypadku z reguły bolą nie tylko plecy.
Zdarza się, że ludzie przychodzą i mówią: "Wszystko mnie boli - głowa, plecy - ciągle. Pytasz: podnosili coś ciężkiego? Nie! I nie ma jednoznacznej lokalizacji. W tym przypadku możemy stwierdzić, że pacjent ma obniżony próg bólu, a analizator bólu, który znajduje się w mózgu, stale daje o sobie znać. U takiego pacjenta ból może wywołać wszystko: przepracowanie, stres, uczucie strachu.
Painkillers will not help in this case. Pacjentom z bólem przewlekłym specjaliści zwykle przepisują leki przeciwdepresyjne i ćwiczenia, ale czasami wystarczy znaleźć przyczynę przy pomocy psychologa lub psychiatry.
Młoda kobieta, która od sześciu miesięcy skarżyła się na ból pleców, twierdzi, że cierpiała. Poradziłam jej, aby poszła do psychologa i poszła na wychowanie fizyczne. Po kilku dniach wróciła zupełnie zdrowa, nie zażywając żadnych leków. Psycholog pomógł jej zrozumieć, że przyczyną bólu był stres: miała problemy rodzinne, a wychowanie fizyczne pomogło jej się zrelaksować.
At homeNajbardziej skutecznym lekarstwem są doustne leki przeciwzapalne. Tylko nie przesadzaj – są bezpieczne tylko za pierwszym razem. Przyjmowane przez długi czas leki takie mogą powodować wrzody i krwawienie w błonie śluzowej żołądka. Tradycyjne domowe leczenie – maści niesteroidowe – można stosować jedynie jako środek dodatkowy. They are harmless, but ineffective. Noszenie gorsetu również przynosi ulgę – unieruchomienie odciąża kręgosłup, łagodzi skurcze i ogranicza gwałtowne ruchy. Tylko gorset powinien być zwyczajny - elastyczny i nie ocieplający.
Jeżeli w ciągu trzech dni leczenie nie przyniesie efektu, należy zgłosić się do lekarza, który zaleci blokadę zastrzykami przeciwzapalnymi. Łagodząc skurcze i rozluźniając mięśnie, ból ustępuje natychmiast, a często na zawsze.
Zabroniony!
Obowiązuje całkowity zakaz kąpieli i masaży. Zwiększają obrzęk i ból.
Skontaktuj się z kręgarzami poprzez ogłoszenia w gazecie. Terapia manualna to dziedzina, w której na każdego specjalistę przypada trzystu szarlatanów. Jeśli naprawdę chcesz znaleźć dobrego lekarza, powinieneś skontaktować się z certyfikowanymi klinikami, w których pracują certyfikowani specjaliści.
Ważne jest, aby natychmiast określić właściwą taktykę leczenia. Powinien to zrobić neurolog lub neurochirurg. Samodzielne leczenie pleców jest niebezpieczne. 30% pacjentów oddziału neurochirurgii próbowało leczenia metodą domową i trafiało do szpitalnego łóżka.
Kiedy pigułki nie pomagają
Jeżeli leczenie farmakologiczne przepisane przez terapeutę lub neurologa nie przyniesie rezultatów w ciągu 3-6 miesięcy, a ból nadal dokucza pacjentowi, lekarz ma obowiązek przenieść pacjenta do innego specjalisty. W niektórych sytuacjach fizjoterapia może być bardzo pomocna. Nadaje się na dwa pierwsze rodzaje bólu: receptorowy i nerwowy. Fizjoterapia jest również przepisywana pacjentom, którzy mają alergię na leki lub problemy żołądkowe.
Z tego powodu leczenie ma miejsce, ale nie ma efektu; Często zgłaszają się do nas pacjenci w ciężkich przypadkach, z depresją, dlatego do ich leczenia podchodzimy wielodyscyplinarnie, angażując różnych specjalistów: neurologów, psychologów, fizjoterapeutów, neurochirurgów.
Wśród technik stosowanych przez krajowych fizjoterapeutów zapożyczonych od rosyjskich kolegów śródmiąższowa stymulacja elektryczna. Jego zasada polega na przyłożeniu prądu poprzez jednorazową specjalną igłę-elektrodę, z pominięciem bariery skórnej, bezpośrednio do źródła bólu. Diagnozy, dla których przepisano tę procedurę, w tym występ i przepuklinę. Zdaniem ekspertów zabieg jest komfortowy i nie wymaga uśmierzania bólu. Efekt jest zwykle odczuwalny już po pierwszym zabiegu. W sumie przypisano im od 3 do 6.
Poza tym jest używany laseroterapia. Technika ta jest również wygodna, ponieważ można ją przepisać pacjentom stosującym różne używki, w tym cardio, i nie ma obawy, że wystąpi awaria. Laser wykorzystuje się nie tylko w leczeniu chorób związanych z problemami kręgosłupa, ale także w leczeniu powikłań cukrzycy i opryszczki, o których była już mowa.
Laser sprzyja dobremu gojeniu. Dodatkowo urządzenie poprawia mikrokrążenie w samym kręgosłupie, dzięki czemu poprawia się odżywienie krążków. W rezultacie obrzęk i stan zapalny ustępują, a ból odpowiednio ustępuje.
Blokada
Pojęcie „blokady” w medycynie nie jest nowe. W przypadku silnego bólu od czasów radzieckich pacjentom przepisywano zastrzyki w miejsce, w którym bezpośrednio zlokalizowany jest ból. Od tego czasu niewiele się zmieniło w lokalnych klinikach. Tymczasem, zgodnie z międzynarodowymi zaleceniami, procedury te należy wykonywać wyłącznie pod kontrolą, przy użyciu specjalnego sprzętu, który pozwala na monitorowanie procesu w czasie rzeczywistym. Konsekwencje nieudanego zastrzyku mogą być bardzo różne: lek podany w złym miejscu w najlepszym przypadku nie przyniesie pożądanego efektu; w najgorszym przypadku jest obarczony poważnymi komplikacjami.
Lek należy podawać pod kontrolą radiologiczną: fluoroskopią, tomografią komputerową, rezonansem magnetycznym, ultradźwiękami, ponieważ lek podaje się konkretnie w okolicę, w której znajduje się źródło bólu. Jeśli lekarz trafi w niewłaściwe miejsce, jest to obarczone zarówno zatrzymaniem oddechu u pacjenta, jak i całkowitym znieczuleniem kręgosłupa.
Istota blokady polega na tym, że podany lek od kilku do sześciu miesięcy zapobiega rozprzestrzenianiu się impulsu wzdłuż nerwu biorącego udział w przewodzeniu impulsu nerwowego. Choć zabieg ten nie gwarantuje trwałego efektu, znacząco poprawia jakość życia pacjenta: osoba na chwilę całkowicie zapomina o bólu, może spokojnie spać lub zająć się swoimi sprawami.
Chirurgia – uśmierzanie bólu
Gdy nie pomagają leki – ani pigułki, ani zastrzyki, gdy leczenie fizykalne jest nieskuteczne, z pomocą przychodzą neurochirurdzy. Nowoczesne technologie pozwalają tym specjalistom przywrócić do życia pacjentów cierpiących na to od lat bez bólu. Technik jest wiele: od manipulacji przy minimalnej ingerencji w ciało po skomplikowane operacje chirurgiczne z użyciem protez kręgowych.
W przypadku przepuklin uciskających nerw jedną z najczęstszych i najskuteczniejszych metod jest tzw ablacja prądem o częstotliwości radiowej. W istocie jest to swego rodzaju blokada, tyle że zamiast leku, który tylko chwilowo uśmierza ból, stosuje się prąd elektryczny, który może całkowicie rozwiązać problem. Ablację często wykonuje się po blokadach, dzięki czemu lekarze dokładnie rozumieją, który nerw należy zaatakować. Procedura jest świadczona zarówno odpłatnie, jak i kwotowo.
Zabieg przeprowadza się w ciągu 20 minut. Nazywa się to operacją, ale tak naprawdę jest to zabieg chirurgiczny wykonywany w znieczuleniu miejscowym, zawsze pod kontrolą specjalnych urządzeń. Najpierw odtwarza się zespół bólowy i jeśli pacjent potwierdzi, że jest to dokładnie ten ból, którego zwykle doświadcza, stosujemy wyładowanie pulsacyjne - i ból, że tak powiem, wyłącza się.
W szczególnych przypadkach stosuje się metody neurostymulacjałącznie z implantacją elektrody. Pacjent poddawany jest operacji: chirurg umieszcza w miejscu bólu niewielkie urządzenie, które w czasie rzeczywistym tłumi impulsy bólowe. Pacjenci otrzymują tę procedurę zgodnie z kwotą.
Zdarzają się przypadki, gdy wykonano już różnego rodzaju interwencje chirurgiczne, ale zespół bólowy w takim czy innym stopniu utrzymywał się, wtedy instalujemy stymulator - najpierw w trybie testowym, a jeśli pożądany efekt zostanie osiągnięty, to instalujemy go na stałe. Jest to operacja wykonywana za pomocą małego nacięcia. Jedyną rzeczą jest to, że pacjent będzie musiał okresowo przychodzić na kontrolę badania.
Czym ryzykujemy?
Ryzyko operacji, w związku z którą zostaje ona odroczona lub w ogóle odrzucona, przez wielu pacjentów uważane jest za mocno przesadzone. W neurochirurgii istnieją technologie, które pozwalają dokładnie obliczyć skuteczność operacji i jakie objawy po niej znikną, a które pozostaną.
Prawdopodobieństwo nawrotu bólu po operacji nie przekracza 1–1,5%. Rzeczywiście mogą pojawić się przepukliny w innych miejscach, ale nie jest to powikłanie, ale rozprzestrzenienie się choroby, co często spotyka się u młodych, niezdyscyplinowanych pacjentów. Gdy tylko ból ustąpi, wracają do normalnego trybu życia: jeżdżą, wznawiają treningi. Ale jest to absolutnie niemożliwe.
Czy osteochondroza jest winna wszystkiego?
Osteochondroza to przewlekła zmiana zwyrodnieniowo-dystroficzna przestrzeni międzykręgowej. Wszystkie osoby w wieku powyżej 25 lat mają objawy osteochondrozy. Nie da się uniknąć osteochondrozy, ale można uchronić się przed jej powikłaniami, które są przyczyną bólu pleców.
Dlaczego jest tak, a nie inaczej?
Czy konieczne jest poświęcanie czasu, wysiłku i pieniędzy na leczenie: pigułki, zastrzyki, fizjoterapię, jeśli można od razu poddać się drobnej operacji i raz na zawsze pozbyć się bólu? – To pytanie, które ostatnio coraz częściej zadają sobie pacjenci. Odpowiedź jest zwykle jasna: tak, jest to konieczne! Rzecz w tym, że przy dokładnej diagnozie i właściwym leczeniu tylko nieliczni osiągają operacje. Pozostali pozbywają się bólu już w pierwszych etapach pielęgnacji – średnio na każdym etapie eliminowanych jest 30% pacjentów.
Błędem jest, gdy osoba widząc na obrazie wyrostek czy przepuklinę od razu biegnie do chirurga, omijając specjalistów na wcześniejszych etapach leczenia. W przypadkach, gdy zmiany są niewielkie, operacja nie jest wymagana. Co więcej, przy odpowiednim trybie życia – fizjoterapii, pływaniu, monitorowaniu masy ciała – osoba z tzw. osteochondrozą może czuć się zdrowo i nie odczuwać bólu.
Ważne jest, aby na każdym etapie pacjentowi została postawiona trafna diagnoza i przepisane zostało właściwe leczenie. Można to osiągnąć jedynie wspólnie. Proponuje się także, na przykładzie doświadczeń zagranicznych, wprowadzenie nowej specjalizacji, np. algologa – to swego rodzaju terapeuta specjalizujący się w bólu, lekarz z wiedzą neurologa i anestezjologa interwencyjnego, który potrafi leczyć bez sprowadzania sprawy na operację, ale jeśli interwencja chirurgiczna jest nadal nieunikniona, niezwłocznie przekaże pacjenta neurochirurgom.